Pierwsze kawiarnie
Pierwsze dwie kawiarnie powstały w Konstantynopolu w 1554 roku. Gośćmi byli głównie intelektualiści, miłośnicy szachów oraz innych umysłowych gier planszowych. Zasiadali oni na ogromnych poduszkach i dywanach, delektując się kawą, a także recytowaną poezją oraz tańcem.

W tym czasie kawiarnie konkurowały między sobą nie tylko doskonałością kawy, ale również oferowaną rozrywką. Zatrudniano tancerzy, muzyków, cyrkowców, prezentowano też przedstawienia teatru lakowego.

W czasach, gdy powstawały pierwsze kawiarnie, nie istniały dzienniki, telefony ani mapy miasta. Za to wszystkie te potrzeby informacyjne wypełniał właściciel lub główny kelner kawiarni. Działał on jako pośrednik, dyplomata oraz matchmaker.

WŁOCHY
Do Włoch kawa dotarła w 1615 roku, kiedy to kilka worków przywiozły z Turcji statki floty weneckiej. Dzięki temu w mieście na lagunach szybko rozmnożyły się sklepiki i kafejki oferujące nowy napój. Jedna z pierwszych włoskich kawiarni została założona przez brytyjskiego podróżnika w 1651 roku w mieście Livorno. Jednak prawdziwy boom kawiarniany miał miejsce w Wenecji.
Wenecki Plac Św. Marka stał się centrum dla coraz to nowych kawiarni. W 1720 roku powstała kawiarnia Florian, uważana za najpopularniejszą kawiarnie Europy. Do regularnych gości należeli Byron, Goethe oraz Rousseau, a także Casanova; prawdopodobnie dlatego, że kawiarnia Florian jako pierwsza zapraszała również kobiety. W Padwie powstała kawiarnia Pedrocchi - uznana za jedną z najpiękniejszych i zarazem jedną z najbardziej kiczowatych. Rzym natomiast słynął z kawiarni Greco. To właśnie w niej powstały pierwsze takty dzieł Mendelsshona, Rosettiego oraz Toscaniego. Między XVIII i XIX wiekiem włoskie kawiarnie stały się centrum informacji, konwersacji, rozrywki, a nawet edukacji.

FRANCJA
Kawiarniana fala we Francji rozpoczęła się w 1686, kiedy to pewien ambitny kelner otworzył Procope. Kawiarnia szybko stała się centrum życia kulturalnego dla wielu poetów, artystów i muzyków. W czasie rewolucji Francuskiej gościł w niej również Napoleon Bonaparte.

AUSTRIA
W 1683 roku jedną z cennych zdobyczy bitewnych wiedeńczyków, były porzucone przez przegranych Turków setki worków kawy. Pewien przedsiębiorczy i zasłużony w bitwie Polak nazwiskiem Kulczycki poprosił w ramach nagrody o zdobyczne worki ziaren. Wcześniej przebywając w tureckiej niewoli poznał recepturę parzenia kawy i nie miał trudności w założeniu złotego interesu, czyli kawiarni w centrum Wiednia. Tak się zaczęło, a już parę lat później wiedeńskie kawiarnie wyznaczały styl bycia. Goście oprócz kawy otrzymali tu także gazety oraz magazyny. Na unikalny wiedeński styl składały się drewniane taborety, marmurowe stoły oraz krzesła z giętego drewna, które wkrótce stały się charakterystyczne dla europejskich kawiarni.

ANGLIA
Londyńskie kawiarnie stały się miejscami narodzin giełdy, the Balic i towarzystwa ubezpieczeniowego Lloyds. Niektóre kawiarnie pobierały pensa za wstęp, w zamian za co oferowały możliwość uczestniczenia w dyskusjach. Z czasem zaczęto nazywać je „penny universities" - były centrami politycznych wpływów.
The Coffe House, w pobliżu londyńskiego Trafalgar Square, wynajmowała młodym artystom ściany kawiarni, na których mogli prezentować swoje prace. Kawiarnia ta dała początek kolejnym lokalom, zakładanym w nowoczesnym, designerskim stylu.

USA
Amerykańskie kawiarnie powstawały w formie tawern oferujących jednocześnie zakwaterowanie podróżującym robotnikom i żołnierzom.
Zwyczaj picia kawy wśród amerykanów rozwijał się inaczej niż w Europie. Także smak amerykańskiej kawy i tworzone tam kawiarnie miały inny niż europejski charakter. Amerykanom nie przypadła do gustu inna niż amerykańska kawa, a Europejczykom w Stanach brakowało klimatycznych bardzo popularnych na przełomie XIX i XX wieku kawiarni. Nie znaczy to, że ich w ogóle nie było. W latach dwudziestych powstało wiele kawiarni w popularnej artystycznej dzielnicy - Nowojorskim Greenwich Village. Oczywiście miejsce to stało się centrum spotkań amerykańskich pisarzy, reżyserów, piosenkarzy, aktorów, a także wielu emigrujących do Ameryki artystów. Prawdopodobnie w latach 60-tych kariera Boba Dylana rozpoczęła się od występu w nowojorskiej kawiarni Cafe Wha.
W USA „coffee" jest narodowa świętością. To nie przypadek, że „cofce break" - przerwę na kawę - wynaleźli Jankesi. Prawo do „cofce break" honoruje dziś cały świat zachodu.

POLSKA
Do Polski kawa dotarła pod koniec XVII wieku z południa, od panujących nad Mołdawią Turków. Początkowo budziła mieszane uczucia. Lubił ją Jan III Sobieski, potępiał Wacław Potocki czy Jan Andrzej Morsztyn. Pod koniec XVII wieku mocna kawa „ po polsku", pita z wyborową tłustą śmietanką, wśród cudzoziemców dorównywała sławą naszemu chlebowi. Dla odróżnienia, kawę słabą zwano „niemiecką" lub „śląską". Pierwsza kawiarnia została otwarta w 1724r. Było to w ogrodzie Saskim w Warszawie, a jej właścicielem był niemiecki poddany i królewski dworzanin Meyerhofer. Życie kawiarniane nabierało tempa. W 1822 w Warszawie działały 122, a w 1844 aż 180 kawiarni. W Krakowie w połowie stulecia naliczono 55 lokali, które rywalizowały z zachowującymi odrębność cukierniami. W XIX wieku kawiarnie przekształciły się na lokale o charakterze klubowym.

NIEMCY
W Niemczech powstawały kobiece kawiarnie, nazywane klubami kawiarnianymi, gdzie weekendy spędzały całe rodziny. Kolejnym rodzinnym miejscem stała się Cafe, gdzie serwowano ciastka i gorące napoje. Ta forma kawiarni stała się najbardziej popularna.